Bazen bir maç yalnızca üç puan değildir.
Bazen bir maç, “Ben buradayım” deme biçimidir.

Trendyol Süper Lig’in 18. haftasında deplasmanda Alanyaspor karşısına çıkan Fenerbahçe, tam da böyle bir maça imza attı. Erken gelen gol, geri düşülen skor, art arda gelen cevaplar… Ve sonunda zirveyle aradaki farkın 1 puana düşmesi.

Maça daha dakikalar dolmadan gelen golle başlayan bir deplasman, futbolcuların zihinsel dayanıklılığını sınar. Fenerbahçe bu sınavdan geçti. 3. dakikada yenen gol, oyunu bozmadı; aksine oyunu sertleştirdi. Sahada panik yoktu, telaş yoktu. Çünkü bu takım artık maç içinde kalmayı bilen bir takım.

Dakikalar 9’u gösterdiğinde sahneye çıkan Anderson Talisca, sadece skoru eşitlemedi; takımın özgüvenini de yerine koydu. İlk yarıda yeniden geri düşülmesine rağmen Fenerbahçe’nin oyundan kopmaması, bu sezonun belki de en net göstergesi.

İkinci yarı ise tam anlamıyla bir karakter testiydi. 52. dakikada Musaba ile gelen eşitlik golü, baskının habercisiydi. Dakikalar ilerledikçe Alanya yarı sahasında kurulan baskı, tribünlere de yansıdı. Ve 78. dakikada Talisca’nın ikinci golü… Sadece maçın değil, belki de zirve yarışının da en kritik anlarından biri.

Bu galibiyetin en önemli tarafı skor değil. Bu galibiyetin özeti şu cümlede gizli:
Fenerbahçe artık zor maçları kazanıyor.

Geçmiş sezonlarda bu tür deplasmanlarda puan kaybeden bir takım vardı. Bugün ise geri düşse de oyundan kopmayan, gol yese de cesaretini kaybetmeyen bir Fenerbahçe izliyoruz. Bu, şampiyonluk yarışında puan tablosundan daha kıymetli bir detay.

Puan farkının lider Galatasaray ile 1’e inmesi, elbette işin matematik kısmı. Ama asıl mesele, bu takımın verdiği mesaj:
Zirve artık uzakta değil.

Önümüzde uzun bir yol var. Ama bu maç gösterdi ki, Fenerbahçe sadece puan toplamıyor; şampiyonluk refleksikazanıyor.

Ve bazen zirveye giden yol, tam da böyle maçlardan geçer.